PolskiEnglishРоссиюУкраїнське
Polz i Polz radcowie prawni - Kancelaria Prawnicza
Publikacje
Strona Główna
Prawnicy
Usługi Prawnicze
Publikacje
Kontakt i Mapa

ZEZWOLENIE NA POBYT CUDZOZIEMCA W POLSCE

 

Cudzoziemcem jest osoba fizyczna nie posiadająca obywatelstwa polskiego. Dowodem posiadania obywatelstwa polskiego jest paszport polski lub polski dowód osobisty, które są dokumentami urzędowymi poświadczającymi obywatelstwo polskie, a także tożsamość osoby w nich wskazanej. W razie wątpliwości posiadanie i utratę obywatelstwa stwierdza wojewoda. Kwestię pobytu cudzoziemca w Polsce reguluje ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Dostęp cudzoziemca do terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest swobodny i podlega reglamentacji administracyjno-prawnej. Cudzoziemiec celem wjazdu i pobytu w Polsce musi legitymować się jednym z następujących zezwoleń:

wizą,

  1. zezwoleniem na zamieszkanie na czas oznaczony,
  2. zezwoleniem na osiedlenie się, albo
  3. zezwoleniem na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich.

 

Wiza

Pobyt na podstawie wizy ma charakter czasowy i obejmuje okres ustalony w wizie i zróżnicowany w odniesieniu do poszczególnych rodzajów wiz.

 

Wiza jednolita pobytowa uprawnia do jednego lub większej liczby wjazdów, pod warunkiem, że ani długość ciągłego pobytu, ani całkowita długość kolejnych pobytów na terytorium państw obszaru Schengen nie przekraczają 3 miesięcy w ciągu każdego okresu 6 miesięcy liczonego od dnia pierwszego wjazdu na to terytorium.

 

Wiza krajowa uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż 3 miesiące i nie przekraczających łącznie roku w okresie ważności wizy.

Okres pobytu na podstawie tych wiz ustala się odpowiednio do celu pobytu wskazanego przez cudzoziemca. Okres ich ważności nie może przekroczyć 5 lat.

 

Wiza jednolita pobytowa lub wiza krajowa są wydawane w celu wykonywania pracy, turystycznym, odwiedzin, udziału w imprezach sportowych albo w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Wiza w celu wykonywania pracy wydawana jest cudzoziemcowi, który przedstawi zezwolenie na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane.

 

Wiza krajowa jest wydawana w celu udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu, korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka albo repatriacji.
Obok obowiązku posiadania wizy reżim prawny wjazdu do Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje także obowiązek posiadania przez cudzoziemca środków niezbędnych do pokrycia kosztów wjazdu, pobytu, i wyjazdu. Środki te muszą być okazywane lub potwierdzone na wezwanie uprawnionych służb. Ustawa określa, w jaki sposób może być dokumentowane posiadanie tych środków, wskazując między innymi na zaproszenie wystawione zgodnie z wymaganiami ustawy.
Wizę można przedłużyć tylko jeden raz. Wniosek o przedłużenie wizy jednolitej pobytowej należy złożyć na co najmniej 7 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w wizie posiadanej. Wniosek o przedłużenie wizy krajowej należy złożyć na 14 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie.

 

Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony
Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony jest wydawane na pobyt przejściowy celem wykonywania pracy, prowadzenia działalności gospodarczej, podjęcie kształcenia w Polsce, jeżeli okoliczności sprawy uzasadniają zamieszkiwanie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Wniosek o udzielenie zezwolenia składa się na co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub okresu na jaki udzielone zostało poprzednie zezwolenie. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 2 lata.

 

Zezwolenie na osiedlenie się
Zezwolenie na osiedlenie się jest wydawane na pobyt stały, trwały, oznaczający skoncentrowanie w Polsce ośrodka życiowego cudzoziemca. Zezwolenia na osiedlenie się udzielane jest na czas nieoznaczony. Wniosek składa się w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zezwolenia na osiedlenie udziela się cudzoziemcowi, który:

  • jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • co najmniej 3 lata pozostaje w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
  • bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany lub przez okres 5 lat w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy,
  • jest dzieckiem obywatela polskiego i pozostaje pod jego władzą rodzicielską.

Pobyt na terytorium RP uważa się za nieprzerwany, gdy żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i nie przekroczyła łącznie 10 miesięcy, chyba że przerwa była spowodowana

  1. wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza granicami Polski, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium RP,
  2. towarzyszeniem małżonkowi wykonującemu obowiązki zawodowe lub świadczącemu pracę w warunkach, o których mowa powyżej,
  3. potrzebą uzyskania dokumentu podróży, lub
  4. leczeniem cudzoziemca.

 

Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnoty Europejskiej na terytorium RP
Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnoty Europejskiej udziela się cudzoziemcowi
przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada stabilne i regularne źródło dochodu wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu oraz ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnoty Europejskiej udziela się na czas nieoznaczony. Wniosek winien być złożony w czasie legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego wydaje się kartę pobytu ważną przez 5 lat.

 

Pobyt obywateli Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium RP
Obywatele UE, Norwegii, Islandii, Lichtensteinu, Szwajcarii (dalej zwani obywatelami UE) oraz członkowie ich rodzin nie będący obywatelami UE mogą przebywać w Polsce do 3 miesięcy bez konieczności spełnienia dodatkowych warunków pobytu. W  tym okresie, obywatel UE jest obowiązany posiadać ważny dokument podróży albo inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo, a członek rodziny nie będący obywatelem UE jest obowiązany posiadać ważny dokument podróży. Obywatel UE może wjechać i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do 3 miesięcy na podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo. Członek rodziny nie będący obywatelem UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży oraz wizy. W przypadku jeżeli pobyt na terytorium Polski trwa dłużej niż 3 miesiące, obywatel UE jest obowiązany zarejestrować swój pobyt, a członek rodziny nie będący obywatelem UE jest obowiązany uzyskać kartę pobytu członka rodziny obywatela UE. Karta pobytu potwierdza prawo do pobytu na terytorium RP i uprawnia wraz z ważnym dokumentem podróży do wielokrotnego przekraczania granicy bez wizy.
Posiadanie zezwolenia na pobyt, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnoty Europejskiej zwalnia obywatela UE i członka rodziny nie będącego obywatelem UE z obowiązku zarejestrowania pobytu. Karta pobytu członka rodziny obywatela UE jest ważna 5 lat, a w przypadku gdy zamierzony okres pobytu obywatela UE na terytorium RP jest krótszy niż 5 lat - dokument ten jest ważny przez okres zamierzonego pobytu obywatela UE.
Obywatelowi UE przysługuje prawo pobytu przez okres dłuższy niż 3 miesiące, w przypadku jeżeli spełnia jeden z następujących warunków:

  1. jest pracownikiem lub osobą pracującą na własny rachunek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w tej sytuacji prawo pobytu rozciąga się na członka rodziny przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z obywatelem UE), lub
  2. jest objęty powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym albo jest osobą uprawnioną do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji w rozumieniu art. 5 pkt 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.) i posiada wystarczające środki finansowe do utrzymania siebie i członków rodziny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tak aby nie stanowić obciążenia dla pomocy społecznej (w tej sytuacji prawo pobytu rozciąga się na członka rodziny przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z obywatelem UE);
  3. studiuje lub odbywa szkolenie zawodowe w Rzeczypospolitej Polskiej i jest objęty powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym albo jest osobą uprawnioną do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji w rozumieniu art. 5 pkt 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz posiada wystarczające środki finansowe do utrzymania siebie i członków rodziny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tak aby nie stanowić obciążenia dla pomocy społecznej (w tej sytuacji prawo pobytu rozciąga się tylko na jego małżonka i dziecko pozostające na jego utrzymaniu lub na utrzymaniu małżonka);
  4. jest małżonkiem obywatela polskiego.

Po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatel UE nabywa prawo stałego pobytu. Członek rodziny nie będący obywatelem UE nabywa prawo stałego pobytu po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wraz z obywatelem UE. Pobyt uważa się za nieprzerwany, w przypadku gdy przerwy w nim nie przekroczyły łącznie 6 miesięcy w roku. Ustawa o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, w sposób szczegółowy reguluje możliwość nabycia prawa stałego pobytu przed upływem 5-letniego okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyjątkowych sytuacjach o charakterze zawodowym lub rodzinnym.
Obywatelowi UE, który nabył prawo stałego pobytu wydaje się na jego wniosek dokument potwierdzający prawo stałego pobytu. Członkowi rodziny nie będącemu obywatelem UE, który nabył prawo stałego pobytu, wydaje się na jego wniosek, kartę stałego pobytu członka rodziny obywatela UE. Karta stałego pobytu członka rodziny obywatela UE jest ważna 10 lat.

Projekt i Wykonanie: PIKTO Copyrights 2007 - Piotr Polz Radca Prawny